Miley Cyrus – Bangerz

W skrocie:

Pop

 

Opis:

Tak, kufa, Miley Cyrus. A co nie wolno mi? A kto mi zabroni??? W zasadzie nigdy bym nie wpadl zeby posluchac, ale gdzies przypadkiem wpadlem na recenzje ktorej autor twierdzil ze jest dobrze. Hmmm.

(tu wszystkie blondynki krzyknely “Dac jej szanse”). Dalem.

Ale najpierw zaczne od czegos innego – Miley bylo ostatnio pelno w mediach: gole cialo tu, gole cialo tam. SKANDAL, panie. Wiec, powiem krotko – wszyscy ktory krzycza skandal powinni sie pierdolnac w czache. Coz innego robily w latach 80tych Sabrina i Samanta Fox? Nic.  A nawet wiecej bylo pokazywane. Jedynym skandalem jest tu ze Miley nie za bardzo ma jeszcze co pokazywac, wiec nie chodzi o obraze moralnosci, ale raczej o obraze dobrego smaku (a wiem cos o tym, pamietajcie ze jestem w wieku w ktorym faceci slinia sie na takie malolaty – a tu nic, mnie nie bierze, ZERO).

Dobra pojezdzilem sobie, teraz bedzie o muzyce.

Plyta jest doskonale zrealizowana, widac, ze robili ja zawodowcy. I nic ponadto. Brakuje genialnosci (lub oryginalnosci) ktora odroznia dziela od produktow masowych. Jednoczesnie mysle ze przeboj jest murowany, bo wysoka jakosc realizacji powoduje, ze ta przecietna plyta i tak odstaje od dzisiejszego badziewnego popu. Powiem wiecej, plyta ma nawet pewna wartosc humorystyczna – w jednej piosence Miley z calym przekonaniem spiewa „i´m a music rebel“…

Plusy:

-          Dobre rzemioslo

Minusy:

-          Tylko rzemioslo

-          Brak jakiegokolwiek punktu odniesienia ktory sprawi, ze ktos bedzie te piosenki kojarzyl z Miley Cyrus.